Out of the box

Posted at januari 11, 2011 by

Wat maandjes geleden was het zover. Wij werden van hogerhand toegesproken. Onze competenties (door de gezamenlijke beroepsgroepen vastgesteld, dat wel) moesten het ontgelden. Bureautaal, weg met die moeilijke woorden. Wat we nodig hebben is lef. Geen geijkte paden bewandelen, onorthodox, over je grenzen heen kijken, voor jezelf opkomen, breed, niet afvinkbaar, slinks en slim. Dat is de toekomst van onze beroepsgroep, de toppers voorop.
Het zat me niet lekker. Een metselaar moet toch muurtjes kunnen maken en ik laat toch zeker geen bouwtekening van mijn huis maken door de schilder. Of gaat die vergelijking mank? Ik heb wel eens de neiging om ingewikkelde verbanden te leggen. Dus besloot ik de kwestie voor te leggen aan mijn zoon. Die heeft namelijk de gave de dingen simpel uit te leggen. Ik breng hem regelmatig weg naar een partijtje tennis. Dat zijn soms lange ritten. Heel prettig, want dan hebben we de tijd om rustig met elkaar te kletsen. Over zijn teleurstelling vanwege de laatste nederlaag. Maar ook over zijn leraar die tegenwoordig straattaal gebruikt. “Dat doe je toch niet op zo’n leeftijd, pap?” Heerlijk die achterbankgesprekken. Ik zou ze voor geen goud willen missen en ik voel me daardoor altijd weer wat versterkt in onze opvoedrelatie, excusez le mot.

Harrie Potter en de orde van de Fenix reageerde hij direct op mijn vraagstelling. Ik zei: pardon? Gelukkig legt hij het me ook nog uit. In dit deel van Harrie Potter dringt zich ene Dorethea Omber als intrigante binnen in Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus Pocus. Ze vaardigt wet na wet uit om de leerlingen het plezier in toveren te ontnemen. Als klap op de vuurpijl verbiedt zij het competentiegerichte onderwijs. Dat wil zeggen: de leerlingen mogen nog wel alles weten van de magische verdedigingstheorie, ze mogen toverspreuken bekijken, er interessant over praten met elkaar, een bijdrage leveren aan toverbeleid, maar zelf toveren…ho maar. Dat is er niet meer bij.
Natuurlijk doorziet Harrie P. de onbenulligheid van deze Dorothea. Als ze niet meer kunnen toveren, kunnen ze het schudden als ‘Hij Die niet Genoemd mag Worden’ de goede leerlingen in zijn macht probeert te krijgen. Je hebt natuurlijk niets aan spreuken als je ze niet kunt gebruiken.
Terug naar de toekomst. Alle competenties: metselen, toveren en opvoeden, gaan in de prullenbak. Deze moeizaam te verwerven zaken maken plaats voor een overstijgende visie: onze kinderen worden opgevangen door slimme sociale overlevers, die gelukkig niet-competentiegericht zijn opgeleid, maar wel getraind zijn in het verleggen van grenzen en gestaald zijn in het najagen van eigenbelang. Ze leren de grammatica van de stad in opvangcentra van 7.30 uur tot 22.00 uur (winkel-)sluitingstijd. Mooi voor pa’s en ma’s ook, die nu gewoon aan het werk kunnen blijven. “ … Hoeven die ouders helemaal niet meer te slepen met hun kroost”, zo formuleerde een mevrouw van ons eigen ministerie dat laatst heel mooi. Dag achterbankgesprekken. Dag opvoedkundige competenties. Dag vogels, dag bloemen, dag kinderen.

Category : Column