De kleine wereldreis

Posted at juli 20, 2012 by

Madeleine van Strijp > Stel: je hebt een gezin met twee kinderen die nog op de basisschool zitten. Je vindt het belangrijk – ‘zeker in het huidige politieke klimaat’ – je kinderen bij te brengen dat er verschillende culturen zijn en dat ze op een vreedzame manier leren omgaan met die verschillende culturen. Een mooi opvoedingsideaal.

In de stad waar je woont, Den Haag, zijn genoeg basisscholen te vinden waar kinderen van allerlei achtergronden elkaar kunnen ontmoeten: De Kameleon, De Bonte Vlinder, De Kleine Wereld, ’t Palet, De Paradijsvogel, De Regenboog – de namen spreken boekdelen. Prachtige plekken om je ideaal te verwezenlijken.

Maar nee, dat is niet de weg die deze twee hoogopgeleide ouders voor hun Luut en Midas kozen, zoals valt op te maken uit een bericht in NRC Handelsblad van 15 juni 2011. In plaats daarvan werd het een illegale wereldreis door Zuid-Amerika en de VS. Leerplicht wijst hun verzoek om vrijstelling namelijk van de hand. Ze riskeren maximaal een maand celstraf of 3.800 euro boete. De reislustige vertaling van hun ideaal wordt helaas door lastige wetgevers niet op waarde geschat.

Precieze cijfers ontbreken, maar er lijkt sprake van een trend. Steeds meer hoogopgeleide ouders lappen leerplicht aan hun laars en maken lange reizen met hun kinderen. De boete nemen ze op de koop toe, want die kunnen ze meestal makkelijk betalen.
Ouders moeten de vrijheid hebben deze keuze te maken, ook al is het onrechtvaardig dat rijkere ouders dit door een boete kunnen afkopen. Wat mij echter stoort, is het idealistische sausje dat er in hoogdravende taal overheen gegoten wordt: “Onze kinderen meer respect voor andere culturen en de natuur bijbrengen, een echte interesse bijbrengen in de wereld om hen heen; op zoek naar andere waarden dan de westerse; op zoek naar mythes, rituelen of gewoon andere mensen en culturen; op zoek naar plekken zonder tijd en geschiedenis.”
Alsof de leefwereld van het kind alleen groter gemaakt kan worden door letterlijk ver weg te gaan. Alsof je de wereldvrede dichterbij brengt door dwars door Australië te reizen. Alsof het zwemmen met dolfijnen voor kinderen interessanter is dan het meemaken van de geboorte van een lammetje. Alsof boeiende culturen zich alleen rond de warme evenaar bevinden. Je hoeft in Den Haag maar tram 12 of 17 te pakken om een multiculturele dwarsdoorsnede van arm en rijk te zien: van de villa’s in de Vogelwijk en de statige panden in het Statenkwartier naar het exotische Laak en de mediterrane Schilderswijk.

Laat ouders ervoor uitkomen dat zij heel graag weg willen omdat ze daar zelf gewoon enorm veel zin in hebben en anders vrezen in een gigantische midlifecrisis te belanden. En dat de kinderen dan nu eenmaal mee moeten, graag of niet. Maar misbruik opvoedingsidealen niet voor je eigen belang.

Illustratie:  Inge de voogt en Sven  Vreeken

Category : Column